szczerze powiem, że z nazwy znam, ale nigdy specjalnie ich nie słuchałem. cieszę się jednak, że będzie to jedna z gwiazd na offie. no bo jeśli ktoś ma takie teledyski do swoich kawałków, to i zapewne na żywo radzi sobie nieźle. przed państwem the flaming lips. Czytaj dalej…
the fall to jak dla mnie jeden z najbardziej oczekiwanych zespołów piątej edycji off festival. o ile się odbędzie. znany ze swego szaleństwa mark e. smith – lider grupy, jest bowiem na tyle nieprzewidywalny, że równie dobrze, może dotrzeć do katowic, ale nie pojawić się na scenie…
najlepsze w off festivalu jest to, że o wielu grających tam zespołach człowiek nie ma zielonego pojęcia. z góry założyć jednak może, że będą dobre. sprawdza się w ponad 90 procentach.
osobiści szukam na chybił trafił np. patrząc na kraj pochodzenia albo nazwę. tym razem padło na brytoli z pulled apart by horses. ogień, proszę państwa. zresztą proszę sprawdzić jak gra brytyjska młodzież:
piękni chłopcy z the idoru...
panki jutro zagrają w rzeszowie. garść zatem informacji w temacie i klipów sztuk trzy…
żałoba się skończyła, jak dobrze. chciałbym zatem zaproponować temat relaksacyjny, o podróży trzech białych na barce z paliwem płynącej w górę nilu do stolicy południowego sudanu: haładżia znaczy biały człowiek…
poza tym, gdyby ktoś w niedzielę był w lublinie, polecam koncert starych pankowców z holenderskiej grupy the ex. sam bym pojechał, ale muszę pracować. tu zacny teledysk:
nie będę pisał o tym jak nagłośnienie może spieprzyć nawet dobry koncert, bo to chyba jasna sprawa. tak też wczoraj było. więc zamiast o mango collective, powrót do klimatów sudańskich.
mała próbka tego o czym wczoraj pisałem. juba boys to chyba sztandarowy produkt hiphopowy ze stolicy południowego sudanu. żałuję, że to nie ich był koncert, namiastkę jednak dostałem. po wygibasach i udawanych śpiewach, nim na scenie pojawił się główny gwiazdor (którego pseudonimu artystycznego niestety nie zapamiętałem), mikrofon w posiadanie wziął miejscowy raper. nie był to freestyle najwyższych lotów, w ogóle o jakichkolwiek lotach ciężko mówić w tym przypadku, jednak szacunek do współziomków było słychać w co drugim wersie.
“juba boys, juba boys!!!” – skandował rytmicznie. przed państwem zatem chłopaki z juby:
tak wróciłem, jak to gośka zdążyła u siebie na blogu napisać. zatem jestem prosto z sudanu. myślę, że coś tu jeszcze napomknę w tej sprawie, zdjęcia przedstawię.
póki co – rzecz taka, o której marzyłem przez ostatnie tygodnie, to pójść na jakiś koncert po powrocie. nie znaczy to, że tam się nie załapałem na miejscu. udało się, owszem, ale jak to w afryce – pojęcie koncert, jak wiele innych pojęć, zupełnie nie przystaje do tego, jak sobie je w polsce wyobrażamy. muzyka z playbacku na przykład leci, a czarni bracia skaczą po scenie z mikrofonami i udają rap gwiazdy. myślałem, że to skutki malarii, że to co widzę, to jakiś wytwór wyobraźni chorej. ale nie, to się działo na serio. oni tak na poważnie się wyginali i zgrywali gangsterów. cudo.
wracając do sedna sprawy to dziś w bohemie gra tarnowski mango collective. liczyłem co prawda na jakieś mocniejsze kopnięcie na początek, ale że nie ma szans na to, wybrzydzał nie będę. grunt, że żywe instrumenty. trzeba sprawdzić, jak im wyjdzie jazzowo-hiphopowy miks.
na klipie tak to wygląda:
ps. a propos mango. jak nie lubię, bo owoc ten wyjątkowo szybko dojrzewa i zazwyczaj przypomina rozlazłą ciapę, to takie na wpół zielone, prosto z drzewa (a tych w południowym sudanie dostatek) smakują idealnie…
Maria jeszcze w spodniach. (Fot. Dariusz Danek)
w końcu jednak do live się wybrałem na marię peszek. że się spóźniłem to zastałem ją już w samych majtkach, co oczywiście z miejsca, natychmiast, pozwoliło mi zapałać do niej sympatią wielką…
jakiś punkrock się szykuje dzisiaj w rzeszowie. dochodzą mnie słuchy, że warto się wybrać, bo to klimaty a la gogol bordello. problem jest jedynie taki, że gogole nie mają nic wspólnego z szantami i muzyką irlandzką, czego nie da się powiedzieć o the dreadnoughts. wystarczy posłuchać tego co powyżej (plus kilku innych numerów na youtubie). mnie trochę te zawodzenia marynarskie przerażają. bo co może być gorszego od szant – chyba tylko country…
jakoś tak przed sylwestrem się mi składa ostrzej. choć impreza, gdzieś pod szczyrkiem się szykuje. i kazali mi wziąć śliskie dresy na modłę lat 80. dam radę chyba…
co do the casualties, których to na klipie można podejrzeć, to grają za tydzień we wrocławiu. jak mówi mój kumpel “prawdziwe, brudne, zajebiste punki z nowego jorku. po co człowiek ma słabych punków z polski słuchać jak może sobie taką muzę włączyć”. no coś w tym jest… :D
Trochę jeżdżę po świecie, trochę słucham muzyki. W Nowinach zajmuje się wydaniem online i mechaniczną pomarańczą :D. Czasem jestem też tu: crullu.com.
Od urodzenia związany z Rzeszowem, lat dziennikarz Nowin. Cecha szczególna: nie lubi się spóźniać, szczególnie do kina. Liczne słabości: do babiego lata, literatury, gór i zabytkowych miast.
crullu peron4