zapraszam wszystkich wiernych czytelników na pokaz zdjęć z dwumiesięcznej przeprawy przez sudan, którą w lutym i marcu zrobiliśmy w ramach projektu afrykanowaka.pl. razem ze mną w pubie underground pojawią się jakub pająk z krakowa i piotr strzeżysz z warszawy, z którymi to przyszło mi spędzić tygodnie tej szalonej włóczęgi…

Czytaj dalej…

gdzieś na pustyni nubijskiej... (fot. piotr strzeżysz)

może trochę późno daję znać, lecz akcja to nagła i spontaniczna. więc jeśli ktoś z państwa nie zaplanował jeszcze dzisiejszego wieczoru, zapraszam do pubu remont przy ul. mochnackiego 23 w rzeszowie na pokaz slajdów z IV i V etapu afrykinowaka. razem ze zbyszkiem  gałęzą i jakubem pająkiem opowiemy o naszej dwumiesięcznej podróży przez sudan śladami kazimierza nowaka. będzie wesoło…

żałoba się skończyła, jak dobrze. chciałbym zatem zaproponować temat relaksacyjny, o podróży trzech białych na barce z paliwem płynącej w górę nilu do stolicy południowego sudanu: haładżia znaczy biały człowiek…

poza tym, gdyby ktoś w niedzielę był w lublinie, polecam koncert starych pankowców z holenderskiej grupy the ex. sam bym pojechał, ale muszę pracować. tu zacny teledysk:

nie będę pisał o tym jak nagłośnienie może spieprzyć nawet dobry koncert, bo to chyba jasna sprawa. tak też wczoraj było. więc zamiast o mango collective, powrót do klimatów sudańskich.

mała próbka tego o czym wczoraj pisałem. juba boys to chyba sztandarowy produkt hiphopowy ze stolicy południowego sudanu. żałuję, że to nie ich był koncert, namiastkę jednak dostałem. po wygibasach i udawanych śpiewach, nim na scenie pojawił się główny gwiazdor (którego pseudonimu artystycznego niestety nie zapamiętałem), mikrofon w posiadanie wziął miejscowy raper. nie był to freestyle najwyższych lotów, w ogóle o jakichkolwiek lotach ciężko mówić w tym przypadku, jednak szacunek do współziomków było słychać w co drugim wersie.

“juba boys, juba boys!!!” – skandował rytmicznie. przed państwem zatem chłopaki z juby:

tak wróciłem, jak to gośka zdążyła u siebie na blogu napisać. zatem jestem prosto z sudanu. myślę, że coś tu jeszcze napomknę w tej sprawie, zdjęcia przedstawię.

póki co – rzecz taka, o której marzyłem przez ostatnie tygodnie, to pójść na jakiś koncert po powrocie. nie znaczy to, że tam się nie załapałem na miejscu. udało się, owszem, ale jak to w afryce – pojęcie koncert, jak wiele innych pojęć, zupełnie nie przystaje do tego, jak sobie je w polsce wyobrażamy. muzyka z playbacku na przykład leci, a czarni bracia skaczą po scenie z mikrofonami i udają rap gwiazdy. myślałem, że to skutki malarii, że to co widzę, to jakiś wytwór wyobraźni chorej. ale nie, to się działo na serio. oni tak na poważnie się wyginali i zgrywali gangsterów. cudo.

wracając do sedna sprawy to dziś w bohemie gra tarnowski mango collective. liczyłem co prawda na jakieś mocniejsze kopnięcie na początek, ale że nie ma szans na to, wybrzydzał nie będę. grunt, że żywe instrumenty. trzeba sprawdzić, jak im wyjdzie jazzowo-hiphopowy miks.

na klipie tak to wygląda:

ps. a propos mango. jak nie lubię, bo owoc ten wyjątkowo szybko dojrzewa i zazwyczaj przypomina rozlazłą ciapę, to takie na wpół zielone, prosto z drzewa (a tych w południowym sudanie dostatek) smakują idealnie…

mistrz gry w domino w swoim zywiole :D

salam.

co prawda juz w tym sudanie od przeszlo tygodnia ale pierwsza relacja o tym jak sie tu dotoczylismy jest tu: w drodze do sudanu…

tymczasem miasto atbara, gdzie wrocilismy na szlak kazimierza nowaka. stad podobnie jak on, pociagiem kierujemy sie do chartumu.po drodze zrobimy tylko przerwe przy piramidach w meroe.

temperatura podchodzi pod 40 stopni, piwo jest bezalkoholowe, za to kobiety piekne nieslychanie.

tak sie sprawy maja:

po 18 godzinach na zaladowanym do granic mozliwosci promie, dotarlismy do wadi halfa w sudanie. stad jak kazimierz nowak chcielismy elegancko pociagiem dojechac do akbary, pociagu jednak nie ma i pewnie juz nigdy nie bedzie, bo wybudowano droge z asfaltu i ciufcia w ten sposob dokonala zywota swego.

wiec zmiana planow. trzeba dosiasc rowerow – przed nami jakies 1000 km do chartumu, co mi sie srednio usmiecha, coz jednak zrobic :)

poza tym goraco, poza tym super swietnie.

poza tym miala tu byc relacja pieknie przygotowana ale dziura taka, ze cud to internet, na niedzialajace porty usb nie ma co narzekac…

przed panstwem ekipa IV etapu afryki nowaka – projektu poswieconego kazimierzowi nowakowi, ktory w latach 1931 – 1936 samotnie pokonal afryke. siedzimy wlasnie w miescie asuan na poludniu egiptu, jutro z rana promem chcemy sie dostac do sudanu, by przejechac caly kraj i dotrzec do ugandy, gdzie paleczke przejmie kolejna ekipa. wraz ze mna (ten po prawej) sa piotr strzezysz, zbyszek galeza i jakub pajak. plus jeden z przechodniow, ktory nie odmowil sobie wejscia w kadr.

na razie zapraszam na www.afrykanowaka.pl, wkrotce tez cos wiecej tu…

co łączy perkusistów pink floyd, the police i radiohead? obejrzyjcie ten kawałek…

Czytaj dalej…

Trasa jaką przemierzą uczestnicy projektu Afryka Nowaka.

słuchajcie, nie pisałem tu co prawda jeszcze o projekcie afryka nowaka, bo ostatnio w ogóle mało piszę. ale zapraszam we wtorek do włączenia radia rzeszów o godz. 9, będę opowiadał… :)

razem z jakubem pająkiem, jednym z pomysłodawców i organizatorów projektu zostaliśmy zaproszeni do rzeszowskiej rozgłośni. porozmawiamy więc o afrycenowaka i sudanie, do którego ruszamy za niespełna dwa tygodnie (jak urlop dostanę, w co święcie wierzę :D)

jak odbiornik niedostępny to podobno audycji można wysłuchać online: www.radio.rzeszow.pl.

polecam też stronę projektu: www.afrykanowaka.pl i rozmowę z jakubem na portalu peron4.pl…